از ماه چهارم تكميل مىگردد . د ) بيان تفاوت حد بودن سه ماه با حد بودن چهل و پنج روز در تلفيق اگر حد متعه ذات الشهور ، چهل و پنج روز نبود ، بلكه سه ماه بود ، صورت تلفيق در سه ماه را همان طورى كه بيان شد ، حساب مىكرديم ، لكن در مورد چهل و پنج روز ، به نظر مىرسد كه ؛ ماه‌ها بايد به صورت كامل و سى روزه فرض شوند ، سپس تنصيف شوند ، كه چهل و پنج روز كامل بشود ، و وجهش همين است كه ؛ در موقع آغاز به عده نگه داشتن ، نمىداند كه آيا ماه‌هاى آينده كامل است يا ناقص ؟ خصوصا كه كلمه ماه بر ثلاثين هم اطلاق مىشود ، لذا گفته‌اند كه بعد از چهل و پنج روز عده‌اش تمام مىشود ، كما اينكه آن مقدارى از ماه را كه گذشته است با « مَضَينَ » و « خَلَونَ » و در مورد روزهايى كه هنوز نيامده است ، ماه را سى روزه حساب نموده و مقدار باقيمانده از سى روز را مثلا اگر بيست و پنج روز گذشته باشد اين گونه تعبير مىكنند كه « خمسٌ بقين » ، خلاصه ؛ اين گونه تعبيرها سابقا ، رايج بوده است و تعبيرهاى وارد شده در روايات هم مطابق با عرف آن زمان بوده است ، پس عرف متعارف چهل و پنج روز را معيار قرار مىدهد نه اينكه چهل و پنج را براى بعضى از فروض و حد بعضى ديگر را چهل و چهار روز و نيم قرار بدهد . ه ) نحوه جمع بين روايات چهل و پنج روز و چهل و پنج شب به نظر مىرسد كه معيار را بايد چهل و پنج قرار بدهيم ، و اما اينكه چهل و پنج روز باشد ، يا اينكه چهل و پنج شب ؟ بايد گفت كه : يكى از آنها كفايت مىكند ، و وجه اختلاف تعبير در روايات اين است كه ؛ گاهى نزديك شب است ، شب را تعبير مىكنند و گاهى اوايل روز است ، تعبير به روز مىشود ، بله احتياط اين است كه شبانه روز را با هم حساب بكنند ، اگر چه اين احتياط رعايتش لزومى ندارد . 3 - تعيين حد عده صاحب بيش از يك حيض در ماه در كلام جواهر مرحوم صاحب جواهر مىفرمايد : شخصى كه حيض مىبيند ، اگر حيض او